Fysieke of mentale pijn? Neem eens een kijkje in de spiegel…

Elke fysieke of mentale aandoening heeft een of meerdere achterliggende verstoringen op psychisch, mentaal of emotioneel niveau die de aandoeningen de gelegenheid gaven om te ontstaan. Dit noem ik ook wel de wezenlijke oorzaak van de aandoening.

Deze visie houdt niet in dat iemand zelf “schuld” heeft aan het ontstaan van de aandoening. Maar verwijst naar een aandoening als gevolg van het gevolg van de stappen die zijn genomen.

Hierdoor kan het heel confronterend zijn om de wezenlijke oorzaak van een aandoening te kennen, omdat het je de mogelijkheid ontneemt onze ziekte als alibi voor onze onopgeloste problemen te gebruiken.

Als we ergens last van hebben, kunnen we de specifieke klacht aanwijzen als “ziekte of pijn”. Maar feitelijk is het een symptoom van de zieke en mogelijk ongelukkige mens als geheel. Je zou dus kunnen stellen, dat elk symptoom voort vloeit uit een achterliggende verstoring op psychisch en emotioneel niveau.

Dit verband tussen ons psyche en onze lichamelijke klachten za voor velen heel gevoelig liggen. Dat lag het ook bij mij. Ik had 3 rughernia’s nodig voordat ik inzag dat de hernia niet mijn “beknelling” was, maar mijn eigen handelen. Ik luisterde niet naar mijn lichaam en daardoor zorgde mijn lichaam dat ik wel moest luisteren en schakelde mij uit door een rughernia.

Ik was perfectionistisch van aard, kon moeilijk nee zeggen en grenzen stellen bleek ook achteraf gezien toch niet mijn specialiteit.

Wat ik nodig had was helderheid, overzicht en mijzelf niet meer buitenspel zetten. Want mijn gedrag was gericht om de ander te verzorgen en te behagen en dat was oké.

Nu is mijn gedrag nog steeds om de ander te helpen, maar wel in volledige lijn met mijn zelf, in balans. En wat ik doe als ik fysieke of mentale pijn ervaar? Dan zoek ik de verstilling op in mijzelf en ga ik op zoek, wat mijn lichaam mij wil vertellen.