Later als ik groot ben…

Later als ik groot ben… Tja, dat later begint langzamerhand “nu” te worden. Jaren zijn verstreken, ervaringen rijker, vrienden zijn gekomen en weer gegaan. Het huis van je dromen heeft zich wel of niet aangediend en sommige dromen liggen nog op de plank om te mogen uitkomen.

En die baan? Ja die baan….

Ik kom uit een nuchtere familie. Mijn vader was agrariƫr en werkte 7 dagen in de week. Mijn moeder past op mij en mijn broer en zus. Toen wij oud genoeg waren moesten wij in het weekend ook mee werken. Hard werken was het voorbeeld wat wij hebben gekregen. Hard werken zodat er ook geld verdiend werd. Werd er niet gewerkt, werd er ook geen geld verdiend. Zo ben ik opgevoed.

Met deze mentaliteit ging ik zelf het arbeidsproces in. Eerst als doktersassistente, door naar schoonheidsspecialiste om verder te kunnen als huidspecialist. Na jaren ging mijn hart harder kloppen van de financiele wereld en hup daar ging ik. Hard werken, studeren in de avond en ja hoor, mijn doel bereikt; Leidinggevende van een prachtig team bij de Rabobank.

Maar wie was ik eigelijk geworden? Geloofde ik nog in dat keiharde werken voor ultiem geluk te ervaren? En wat waren mijn eigen normen en waarden? Waren die nog wel hetzelfde?

Dat later is voor mij nu geworden. Nu wil ik als coach mensen helpen hun eigen energie te bewaken. Om te gaan staan waar zijzelf in geloven en zich goed bij voelen, het ultieme geluk te ervaren. Want we leven vandaag de dag in een bizare wereld, waar liefde en verbinding met jezelf alleen maar belangrijker wordt.

Stel jezelf eens de vraag: Als ik op mijn sterfbed lig, heb ik dan alles uit het leven gehaald wat ik wilde? Ik hoop dat je dan volmondig JA zegt.