“Mijn rughernia’s leerde mij waardevolle levenslessen”

Zelf heb ik nooit echt geweten wat ik later worden wilde, in grote groepen durfde ik niet mijn mening te geven en mijn ouders hadden het beste met mij voor en vonden elke keuze die ik maakte prima. Met een diploma opzak van doktersassistente, schoonheidsspecialiste en visagiste heb ik bij een diversiteit van bedrijven gewerkt. Maar ik voelde het niet, er kwam geen gevoel van berusting dat dit het was.

Toen ik zo begin 20 jaar was (ik ben nu eind 30), raakte het uit met mijn toenmalige vriend, kwam ik weer thuis te wonen en mijn toenmalige werkgever kwam zijn afspraken niet na. Door deze op een stapeling van gebeurtenissen besloot ik het roer om te gooien. Weg met huidverbeteringsbehandelingen, de zakenwereld en financiën dat moest het worden, daar ging mijn hart sneller van kloppen.

Werken, werken en nog eens werken. Jaren heb ik mij voor meer dan 200% ingezet, voelde mijn werk als mijn eigen bedrijf. Ik was gelukkig. Ik had destijds nog geen gezin en mijn vriend was door de week altijd voor zijn werk buiten de deur. Dus besloot ik om mijn carrière een lift te geven. Dat deed ik door in de avonduren een HBO studie te volgen. Ik had mijzelf opgelegd dat deze sneller afgerond moest worden dan de standaard 4 jaar, want dan kon ik laten zien, aan mijn werkgever dat ik speciaal was. En zo geschiede, in 3 jaar had ik mijn 4-jarige HBO opleiding gehaald.

En daar kwam mijn 1e hernia. Ik weet het nog goed, na het behalen van mijn HBO diploma ging ik met vriendinnen naar New York. De dag na thuiskomst van een prachtige stedentrip, stond ik op de tennisbaan. Een mistap zorgde ervoor dat ik een hernia kreeg. Pech, zei ik destijds. Met mijn gedrevenheid en thuiswerkplek kon ik liggend op de bank toch prima de mails van de klantenservice bijhouden?! Dan hoefde mijn werkgever mij niet volledig ziek te melden en was ik toch productief. Het ging slechter en slechter met mijn gezondheid, waardoor ik na 4 maanden bijna niet mee kon lopen en geopereerd werd. Maar snijden in een zwakke rug, had voor mij dermate impact dat ik alsnog 8 maanden nodig had om volledig weer aan het werk te kunnen.

Mijn 2e hernia kwam 3 jaar later, dezelfde plek. Kwaad, woede en frustratie. Want hoe kon het nou terug zijn gekomen? De hernia was toch operatief weggehaald?! Opnieuw bleef ik mijzelf belasten terwijl de belastbaarheid van mijn lichaam achteruit ging. Maar ik zag het niet, wilde niet voelen wat ik eigenlijk voelde en negeerde opnieuw alle signalen. Ik ben zelfs een keer naar een vriendin op verjaardag geweest, waar ik een paar uur op de bank heb gelegen en toen heb gevraagd of iemand mij weer naar huis wilde brengen. Een revalidatieproces bij Heliomare in Heerhugowaard was het verlossende antwoord.

Bij het revalidatiecentrum heb ik veel geleerd. Over signalen van je lichaam missen, tot weer vertrouwen krijgen in je lichaam door de juiste krachtoefeningen. Er waren ook onderdelen zoals Yoga, dat vond ik toen echt heel raar en een gesprek met de psycholoog, dat had ik natuurlijk niet nodig. Ik was slim genoeg, mankeerde iets fysieks en niet mentaal en anders zocht ik wel antwoorden op het internet. Toch hebben deze mensen mijn code gekraakt. Zag ik in dat mijn lichaam al veel eerder signalen had afgegeven om mijn handelen te stoppen. Dat mijn perfectionisme ten koste ging van mijn energie. En dat mijn gedrevenheid om te presteren, voornamelijk was om waardering op te roepen en niet omdat ik dat zelf nou zo graag wilde.

7 jaar lang is het goed gegaan. Werkte ik aan mijn zelfbeeld, oefende ik met opdrachten om zaken niet tot in detail uit te werken en zo gaf ik mijzelf denkbeeldige cijfers om te voorkomen dat ik doorsloeg in het te perfect afleveren van werkopdrachten.

Mijn 3e hernia heeft even op zich laten wachten, maar kwam helaas toch. Inmiddels eigenlijk nog geen 2 jaar geleden maar het voelt als een eeuwigheid. Al 12 jaar werkte ik voor de financiele dienstverlener, waarbij de laatste jaren mijn functie dermate was veranderd als leidinggevende dat al mijn eigen inbreng en zeggenschap niet meer wenselijk was. Ik moest uitvoeren en goede cijfers halen. Iets wat mij niet paste. En ik wist eigenlijk al lang uit eerdere levenslessen, dat wanneer je iets doet wat niet meer bij je past. Dan zal je lichaam je uiteindelijk fysieke en/of mentale klachten gaan opleggen. Ik kreeg midden in de zomer de griep en toen wist ik het: Zeg je baan op en ga voor jezelf beginnen. In goed overleg, heb ik mijn werkgever verlaten en ben ik in het diepe gesprongen.

Maar alle spanningen hadden al grip gekregen op mijn lichaam. Pas nadat ik een half jaar niet meer werkzaam was bij mijn oude werkgever, kreeg ik opnieuw een hernia. Wederom nachten op handen en knieen, huilend op de grond van de woonkamer doorgebracht. Niet kunnen slapen van de pijn en zitten niet ging. Uren wandelde ik door de woonkamer om de nachten door te komen. En overdag kwamen er lieve mensen onze tweeling ophalen omdat ik er niet voor kon zorgen. Ik slik normaal gesproken geen enkele pijnstiller, maar ik hield het niet meer vol. Zware morfine pillen werkte niet en toen ik cold turkey (uit frustratie) had geprobeerd om er in 1x mee te stoppen belande ik in het ziekenhuis. Naast een hernia merkte ik ook dat ik burn-out verschijnselen had. Ik had nergens zin in, of energie voor; reageerde op iedereen geprikkeld en piekerde me suf over alles en niks. Sliep veel, maar bleef me futloos voelen. Ik kon niet meer helder nadenken en de spreekwoordelijke emmer liep over

Wijze lessen die daarna heb geleerd, liggen op zeer persoonlijk vlak. Lessen gegeven door mensen die ons kunnen laten voelen dat er meer is dan datgene wat wij kunnen zien. Het heeft gezorgd dat ik nog meer mijzelf durf te zijn, dat het goed is wie ik ben en dat ik zelf alle wijsheid en kracht heb om mijzelf maar zeker ook anderen te helpen. En dat gebeurde, binnen 4 maanden was mijn hernia vertrokken.

Mijn kennis wil ik met iedereen delen die rugklachten heeft of burn-out verschijnselen ervaart. Mijn ervaringen van de afgelopen 10 jaar waarmee ik je kan helpen, om weer de goede weg in te slaan. Om je bewust te laten worden wat verwachtingspatronen met je doen, hoe een gezonde leefstijl invloed heeft op je gehele herstel en hoe ontspanningsoefeningen bijdragen aan een gelukkig en vitaal leven.

Inmiddels ben ik trotse mede-eigenaar van een prachtige boerderij, met die beginners-moestuin. Hebben we lieve vrienden en familie en heeft onze vernieuwde levenswijze, zoveel plezier en leuke herinneringen opgeleverd. Een situatie die zover weg leek en niet realiseerbaar, is werkelijkheid geworden. Ik gun jou ook je ideale leven.

Vita betekent leven; Leer leven in balans en je leven lacht je toe